رسانه ،  را دست کم به دو معنا می‌توان به کار برد. نخست و در معنای عام، رسانه بر روش یا ابزار فنی یا مادی تغییر شکل پیام به علاماتی دلالت می‌کند که مناسب انتقال از یک مجرای معین هستند. در رسانه‌های جمعی از قبیل سینما و تلویزیون، می‌توان میان شیوه‌های ارتباطی هریک از این‌ها تمایز قائل شد. اما رسانه در معنایی محدودتر به واسطه‌ی مادی انتقال علائم دلالت می‌کند (مثل هوا یا کاغذ). معنای دوم در مباحث مربوط به علوم ارتباطات ندرتا به کار می‌رود و تنها زمانی که سخن از محمل‌های مادی به میان می‌آید به آن اشاره می‌شود.

رسانه‌ها شامل:

• تلویزیون

• اینترنت

• رادیو

• کتاب

• روزنامه

• سینما و فیلم

  استفاده از رسانه ها 

انگیزه‌های مردم برای گذراندن وقت با رسانه‌ها چیست؟

از بین نیاز‌های متعددی که پیشنهاد شده، بسیاری از پژوهش‌ها بر چهار دستهٔ اساسی از کنش‌ها تاًکید دارند که می‌توان از وظایف رسانه‌ها باشد:

1. سرگرمی و تفریح

2. اطلاعات و دانش مربوط به جهان

3. ارتباط اجتماعی

4. هویت شخصی و تعریف خود (مقایسهٔ تجربه و دیدگاه خود با تجربه‌ها و دیدگاه‌های کسانی که در رسانه‌ها ظاهر می‌شوند).

برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند که تلویزیون گسترده ترین و کم تخصصی ترین رسانه‌است، که می‌تواند این نیاز‌های چهارگانه را ارضا کند. رادیو نیز دارای همین کار کرد است. در مقابل، کتاب به عنوان امری که در اصل به نیاز‌های هویت شخصی پاسخ می‌دهد، روزنامه‌ها به عنوان وسیلهٔ ارضای نیازهای اطلاعاتی، و سینما به عنوان وسیله‌ای برای ارضای نیاز سرگرمی عمل می‌کنند.

 اثر‌های رسانه ها

• فرهنگ پذیری. فرهنگ پذیری عبارت از فرایند القا و تقویت ارزش‌ها، باورها، سنت‌ها و معیار‌های رفتاری، و دیدن واقعیتی که توسط اعضای یک فرهنگ خاص پذیرفته شده‌است.

• یاد گیری.

 منابع

کتاب روانشناسی اجتماعی کاربردی